ditadresje.com
Het is stil
Klopt, we hebben het erg druk met onze nieuwe woning en de komst van nummer twee. Kortom, even nog geen nieuwe verhalen. Uiteraard zal hier binnen nu en twee weken een berichtje staan ;-) wat zou het toch worden?!!Valentijn chroissantjes van Tyegertje
Het gaat goed hoor!
Laat ik maar even een berichtje plaatsen dat het allemaal helemaal goed gaat in huize G,T & T. We hebben het alleen razend druk met een nieuw huis wat we voor het gemak maar even van binnen opnieuw aan het indelen zijn, onze tweede dreumes die ervoor zorgt dat Geertje weinig meer kan doen en mijn werk wat veel tijd vraagt momenteel door grote opdrachten en nieuw personeel.Tye had een paar weken geleden even een 2-tal weken waarbij het slapen 1 grote nachtmerrie werd voor zowel hem als ons maar gelukkig slaapt die de laatste weken weer als een prinsje! Het menneke is vrolijker en mondser dan ooit en met de dag wordt het nog leuker om zijn papa en mama te mogen zijn. Kortom, het gaat goed met ons maar veel te druk met, of rusten, verbouwen, schoonmaken, spelen, slopen, bestellen, zoeken en/of werken.
of volg onze twitter accounts voor dagelijkse beslommeringen :-)
Een 3d echo van de nieuwste aanwinst
Eigenlijk snap ik geen hol ervan hoe dit werkt, maar dat het supervet is dat lijkt me duidelijk.
Voor de oma's hadden we dit geregeld aangezien in hun tijd dit allemaal nog niet mogelijk was, en ze hebben zichtbaar genoten van deze gebeurtenis. Dit filmpje geeft denk ik wel een beeld hoe de 3/4 uur voor ons was.. echt geweldig!
Tye de sneeuwschuiver
Het beeld lijkt me genoeg te zeggen, genieten in de sneeuw die hij vanaf gister echt heeft leren kennen.
De zwangerschap tot nu toe
Nu mijn buik serieuze vormen aan begint te nemen, niemand die zich nog afvraagt of ik misschien zwaar getafeld heb en de echo's allemaal in orde blijken te zijn, is het tijd om eens stil te staan bij deze nieuwe telg. (Want ja, ik hield een slagje om de arm na eerdere ervaringen)
Hoe anders een tweede zwangerschap is, blijkt wel uit het feit dat we nog geen ‘officiele werktitel' voor de nieuwe baby hebben.
Sinds een paar weken zit er voelbaar leven in mijn buik. Aanvankelijk was het ongeveer 3 keer per dag een klein plopje, inmiddels wat meer, maar het blijft aan de tamme kant. Het was wel even wennen na de zwangerschap van Tye, want die meldde zich al eerder in de zwangerschap en was van het begin tot het einde 23 uur per dag rond aan het stuiteren. De echo heeft laten zien dat de placenta deze keer aan de voorzijde van mijn buik zit. Dat verklaart waarom ik nu alleen vloeiende bewegingen in mijn buik voel. Tye's bewegingen waren qua gevoel veel scherper. Dus dit is aan de ene kant een verademing, maar aan de andere kant ook wel een beetje een gemis. Ik moet soms echt tijd uit trekken om deze baby te zoeken en te voelen.
Tye vindt die dikker wordende buik prachtig. Hij komt regelmatig naar me toe om mijn buik te aaien; ‘Ik wil ook baby'. Een paar weken geleden, net na de douchescene had Tye helemaal door hoe het zit. Hij wees naar mama's dikke buik; ‘baby' vervolgens naar papa's buik; ‘baby' Uhm, nee Tye...papa heeft boterhammen in zijn buik.
De zwangerschap vliegt werkelijk voorbij, ik voel me goed en het gewone leven gaat door. Omdat we het de komende tijd druk hebben met werken, verbouwen en de voorbereidingen op het verhuizen, heb ik me toch maar weer opgegeven voor een zwangerschapscursus. Bewust even stil staan bij wat komen gaat is in deze hectische tijden geen overbodige luxe.
Ik zal de komende tijd proberen om ook wat over deze zwangerschap te vertellen, want ik weet inmiddels dat zelfs de meest intense belevenissen na een tijdje naar de achtergrond verdwijnen. En ook dit kindje gun ik een blijvende herinnering aan zijn/ haar prilste bestaan...
Ik wil balooooo, ik wil balooo
Het is ook eigenlijk mijn eigen schuld, ik vond dat Tye het Jungle boek leuk moest vinden dus laat ik hem dat al sinds een jaar ofzo af en toe zien. Sinds een maand of 2 is hij verslaafd en wil hij elke avond, of, Baloo, of Chuggington (treintjes) Deze avond was het redelijk duidelijk wat hij wou. Als je dit gaat luisteren was hij al ongeveer 2 minuten bezig ;-)
Neeheeeej
Hoe ze het doen is nog een raadsel, maar peuters van (bijna) 2 staan om 1 woord bekend en dat is ‘NEE'. Tye gedraagt zich precies zoals het hoort, alles is ‘nee'.
Onze kleine man blijkt wat perfectionistische trekjes te hebben, hij voert het nee-zeggen tot het uiterste door. Als Tjarko de letters van het alfabet met hem oefent (Tye vindt het leuk om geluiden na te maken en je toch moet iets zeggen...) Is zijn antwoord standaard; ‘nee papa, niet Aaaaaa papa', ‘nee papa, niet Beeee papa' etc. etc. etc. tot ‘nee papa, niet Zet papa' aan toe. Om vervolgens hetzelfde te doen bij het do-re-mi.
De kunst zit hem dus tegenwoordig in het vragenstellen. Wij formuleren bij voorkeur vragen die niet met ja/ nee te beantwoorden zijn. Geven Tye de keuze uit 2 dingen of zeggen hem wat te doen. Tye zelf lijkt de humor van de ‘nee' ook wel in te zien, want terwijl hij ‘nee, geen drinken' zegt, pakt hij met beide handen en een grote glimlach zijn drinken aan.
Nog maar een paar maandjes en dan is hij weer geneezen.
Tye pakt je in met zijn koppie
KLIK OP DE FOTO VOOR DE FOTOSHOOT!!Een beetje crappy webcam maar op zich hebben Tyegertje en ik erg moeten lachen om onze fotoshoot. Vanaf dat Tye geboren is ben ik druk bezig om hem te leren spelen met gezichtsuitdrukkingen, zie hier het voorlopige resultaat van ons menneke. Je snapt dat dit kereltje iedereen inpakt met zijn koppie, althans.. ons wel :-)
Zwaailicht
Gisteren op de fiets met Tye naar kantoor. Papa moest overwerken, dus net voor bedtijd gingen we papa eten brengen. Op de heenweg begon Tye ploseling enthousiast te wijzen en te roepen -tatutatu- Mijn vragen of hij een brandweerauto, een ziekenauto of politiewagen had gezien werden allen met ‘nee' beantwoord.
Even later, op de terugweg, begon Tye wederom enthousiast -tatutatu- te roepen. Dit keer zag ik wel waar hij naar wees. Een kleine pick-up met een zwaailicht. Toen ik ernaar wees en vroeg of hij de auto met het zwaailicht bedoelde zei Tye geen ja of nee, hij begon te zwaaien en hield dat vol tot we thuis waren...
Zoals al voorspeld werd door menig ouder, het praten is begonnen. Iedere dag een paar woorden meer. En Tye heeft er lol in. Vanavond tijdens het omkleden oefende papa met Tye en even later lukte het zelfs om, ‘ik ben Tye' na te zeggen. Het was nog enigzins krakkemikkig, maar daardoor niet minder stoer! Het komt helemaal goed met die jongen van ons :-)