ditadresje.com
Op het potje piesen
Zoals ik enige tijd geleden al schreef, voor kleine mannen is een piemel een mateloos interessant dingetje. Leuk om mee te spelen ook. Na een grondige observatie van het eigen apparaat(je), vond Tye het vanavond tijd om over te gaan tot bewuste aktie.
Papa en mama hebben de laatste weken zichtbaar enthousiast zitten plassen én Tye heeft goed gekeken. Het potje in de badkamer heeft langzamerhand aan populariteit gewonnen, Tye ging er tijdens onze toiletmomenten zo nu en dan al op zitten. Soms in de breedte, soms achterstevoren en soms met zijn pamper nog aan.
In de badkamer was het vanavond een heen en weer rennen van en naar het potje. Moeders deed vliegensvlug een kosten-batenanalyse en al snel rende Tye in zijn blote billen richting potje. In één vloeiende beweging, recht op zijn doel af. Een kleine schijnbeweging om piemel in het potje te krijgen en.... jawel...een heus, piepklein plasje...op het potje....! Woooowieeee, ik ben zo'n trotse mama! Niet te geloven, hoe blij je kunt worden van één plasje!
Ik was trouwens niet de enige die er blij van werd. Tye was ook blij. Blij toen hij het potje op zijn kop naar de wc droeg. Trots toen hij de laatste druppels over de bril liet lopen. Euforisch toen hij door mocht spoelen.
Plassen is zoooo leuk! (en pampers zijn ook best praktisch)
Moederdag nieuwe stijl
Ik ben nooit zo van de moeder-/vaderdag geweest. Natuurlijk is het een mooie gelegenheid om moeder/ vader eens extra in de watten te leggen, maar na het versjes tijdperk is het toch vooral de commersie die er wel bij vaart.3 Weken geleden mocht ik voor de 2de keer ervaren wat het is om moeder te zijn op moederdag. Vorig jaar was Tye nog te klein om er zelf werk van te maken, maar met een ‘beetje' hulp van de leidsters op het kinder dagverblijf kwam er een mooi knutselwerkje.
Dit jaar was het een ander verhaal. Tye had een mooie krastekening gemaakt op een hartvormig blaadje. Op dat hart was een luciferdoosje geplakt, waarvan de bestemming mij een raadsel was. (Inmiddels weet ik dat het bedoeld is als juwelendoosje...)
Tye en zijn papa waren die zondag al vroeg uit de veren. Ik lag nog te dromen toen de heren aan mijn bed kwamen met een lekker ontbijt.
Tjarko (althans dat gok ik) had broodjes gesmeerd en een mandarijntje voor me gepeld. Tye stond aan mijn bed en begon de mandarijnpartjes in hoog tempo in mijn mond te stoppen. Het was even doorwerken, maar ze smaakten prima. Toen de mandarijn helemaal in mijn mond was verdwenen storte hij zich op het volgende project. Het broodje. Een moment van vertwijfeling. Was dat rookvlees op het broodje? Ja! Tye pakte het broodje, deed een stap naar achteren en begon te eten. Zoiets lekkers deel je zelfs niet met de allerliefste mama. Ik moet eerlijk zeggen dat ik, zonder ook maar een hap te nemen, genoten heb van dat broodje. Het was geweldig om te zien!Ik kijk nu al uit naar vaderdag... (Uhm, wanneer is dat?)
Tye is verhuisd!
Vanmiddag na het douchen waren we met z'n 3-en boven. Tjarko en ik lagen op ons bed te stoeien met onze kleine man. Plotseling ging Tye er vandoor, hij ging naar zijn eigen kamer. Om al snel weer terug te komen met een van zijn popjes. De speen die daaraan vast zit werd in Tjarko's mond geduwd en Tye ging er weer vandoor. Niet veel later kwam hij terug met nog een popje, ditmaal was ik de gelukkige. Hoppa, ook een speen in mijn mond. Maar dat was nog niet genoeg. Ook Youssoef (het knuffel nijlpaard) en Apie werden in ons bed gegooid. Tye liep nog 2x op en neer en haalde zijn complete slaapuitrusting (dekbed en slaapzak) en legde dat bij ons op bed. Toen was meneer klaar, hij klom op bed en ging erbij liggen. Een grote, trotse glimlach op zijn gezicht...
De laatste dagen staan in het teken van ‘hetzelfde doen'. Met name wat papa doet en heeft is erg interessant. Tye doet bijvoorbeeld erg zijn best om exact hetzelfde te gaan zitten als Tjarko doet. Wij houden soms ons hart vast, zitten op het randje van de bank is toch echt iets voor gevorderden...
Vanavond aten we shoarma, de knoflooksaus hadden we op het bord van Tye (preventief) al vervangen door een lepeltje kwark. Tjarko nam wat sla uit de zak (het is immers wel zondag...) en stopte enkele blaadjes in zijn mond. Het duurde niet lang voordat Tye de zak met sla te pakken had en een blaadje sla in zijn mond stopte. Aan zijn gezicht te zien vond hij het niet lekker. Een blik op pa was echter genoeg om zijn mening te doen veranderen. Tjarko zei ‘mmmm, lekkerrrr' en Tye at flink door. Vervolgens werd er nog een poging gedaan om een zelfde broodje shoarma te bouwen, het werd geen succes, maar het resultaat was voldoende om Tye tevreden te stellen.
Het is erg leuk om te zien hoe Tye nu meer naar Tjarko toe trekt. Hij zoekt hem steeds vaker op en moet dan echt even door hem geknuffeld worden. Normaal mag ik Tye op bed leggen, maar gisteren werd ik door Tye uitgezaaid. Papa moest het doen!
Tye vertelt nog steeds hele verhalen en soms komt er zomaar een woord voorbij dat we begrijpen. Andersom is dat ook het geval. Als we bijvoorbeeld vragen om iets weg te brengen naar de keuken, dan voert Tye de opdracht feilloos uit. Leuk!
Een leuke tijd, vol nieuwe dingen. Maar ook een tijd waarin Tye regelmatig op zoek gaat naar grenzen en goed laat merken wat hij wel/ niet leuk vindt. Daarover vast en zeker later meer...
Het avond ritueel
Elke avond is het hetzelfde liedje hier in huize Tyegertje. Op het moment dat er geslapen moet worden gaat Geertje naar boven en loop ik met Tye naar de trap om het hekje open te maken. We lopen samen de trap omhoog, wat de ene avond sneller en makkelijker gaat, dan andere maar boven komen we altijd. Bovenaan de trap hebben we weer een hekje dat, nadat Tye er doorheen is gelopen, steevast direct wordt dicht gemaakt door hem met de hendel naar beneden te zetten, zodat hij potdicht zit. Nadat meneer even flink aan het hekje heeft lopen sjorren om te kijken of het echt wel dicht is, gaan we over op het volgende ritueel.. het uitzwaaien.Het uitzwaaien houdt bij Tye in dat hij druk met zijn handje als een homo flink op en neer gaat zwaaien met een hele grote lach op zijn gezicht. Meestal gaat dit samen met trappelen van blijdschap op de grond, wat eigenlijk betekent dat ik de trap op moet rennen met veel kabaal zodat hij gierend van het lachen nog harder gaat zwaaien en trappelen. Op naar de volgende stap...
Het kusje voor papa! Een kusje van Tye houdt in dat hij zijn mond open doet en je er een flinke pakkerd op geeft. Omdat het hekje natuurlijk dicht is duw ik mijn gezicht door de spijlen en dit vind Tyegertje al genoeg reden om wederom te schaterlachen van plezier. Uiteindelijk krijg ik meestal toch wel een kusje en gaat het ritueel over naar mama... tandenpoetsen op de wc-pot, vitaminen, liedje zingen en lekker op zijn grote bed liggen.
Vaak is het resultaat van dit ritueel dat het mannetje lekker op zijn buikje draait en gaat slapen. Soms is hij toch wat eigenwijzer en moeten we hem daarna nog een paar keertjes terug op bed leggen. Altijd is het resultaat dat we met zijn drieen veel lol hebben. Deze momenten behoren tot de leukste van de dag en zal ik erg gaan missen als meneer straks om 6 uur uit de kroeg komt rollen en kotsend in zijn bed kruipt... zonder "hulp" van ons :-) De komende jaren ga ik in ieder geval hier nog heel erg veel van genieten.
Basta finito
Het einde kwam langzaam dichterbij, maar nu is het toch echt gebeurd. Na bijna 16 maanden is er een einde gekomen aan het borstvoedingsavontuur. Tye heeft, zoals wij hoopten, zelf besloten dat het welletjes was.
Ivm allergieën in de familie hadden we ons voorgenomen om het voeden minimaal een half jaar vol te houden. De lusten bleken groter dan de lasten en ook het tweede half jaar vloog voorbij. Tye die na een drukke dag op het kinderdagverblijf thuis eerst zijn troost zocht aan de borst. 's Avonds nog even 'tutten' en tot rust komen voor bedtijd. 's Ochtends samen maximaal uitslapen, niemand die het bed uit hoefde om een fles te maken. Papa en mama lagen nog voor pampus en Tye deed zelf zijn ding.
Het voedsel dat Tye overdag aangeboden kreeg smaakte naar meer en na zijn verjaardag ontdekte Tye allerlei andere lekkere drankjes. Tye vond steeds vaker zijn troost in een grote fles karnemelk en meldde zich zo nodig voor een dikke knuffel. Prima zo!
Terugkijkend ben ik/ zijn we trots en tevreden dat ik Tye zolang heb kunnen voeden. Het was leuk, intiem en ging (meestal) makkelijk. De grapjes en ritueeltjes tijdens het voeden zullen me nog lang bij blijven. Helemaal geweldig, knorren omdat het niet snel genoeg gaat, of kleine handjes die in je zij porren om er beter bij te kunnen...
Ach ja, een beetje sentiment is er wel, maar het is ook fijn dat mijn lijf weer helemaal míjn lijf is. Missie geslaagd! Borrel verdiend...
Kleine klauteraar
Onze wekker maakte vanmorgen een nieuw geluid. We waren er wel meteen wakker van. Tye had er blijkbaar genoeg van in zijn bed en besloot, zonder ons te roepen uit bed te komen. Enig obstakel was die belachelijk hoge rand van zijn babyledikantje.
Ik zie bijna voor me hoe het moet zijn gegaan. Met slaapzak en al zijn de benen over de rand gegooid en (aan de bult te zien) kwam zijn hoofd niet veel later over de rand. Gevolg: BOEM, WHEEEEH! èn een nieuw bed.
Tye is vanavond voor de eerste keer zelf in zijn juniorbed geklommen en slaapt nu als een roosje, op zijn kop, maar in bed. Alle stopcontacten zijn afgeplakt en de kasten afgesloten... Eens kijken waar we hem morgenvroeg aantreffen.
Dingen die ZE pas zeggen als je al zwanger bent
Het is mij de laatste tijd behoorlijk duidelijk geworden dat er 2 soorten vrouwen zijn; vrouwen die ooit zwanger zijn geweest en ongeschonden vrouwen.Tot een jaar geleden behoorde ik tot de 2e categorie, inmiddels (het moge duidelijk zijn) tot de 1e.
Deze eerste categorie vrouwen schijnt er een universele, geheime code op na te houden. Dingen die je nooit eerder hebt gehoord en lichamelijke sensaties die je niet voor mogelijk hield worden in vol daglicht gezet op het moment dat de zwangerschapstest nog ligt te drogen.
Ik kan er een heel mooi verhaal van maken, maar voorbeelden helpen waarschijnlijk beter:
- Je zweet de eerste dagen na een bevalling als een otter en ruikt als een uitje.
- Kind-lief ruikt de uitjes en ziet je als een grote melkfles.
- Een knip doet dan misschien niet pijn, lang leve de adrenaline, maar de herstelwerkzaamheden zijn een bevalling op zich.
- Het bevallen zelf is niet erg, maar de weeen die daaraan vooraf gaan...
- Na de bevalling moet je opnieuw "leren" plassen en enige tijd na de bevalling kun je er niet meer mee stoppen. Een niesbui is kort na de bevalling je grootste vijand.
- Je buik verandert na de bevalling in een lege verzameling, het duurt even voor je buikvel weer lekker strak zit. Dit is iets waar ik nooit over nagedacht had.
- ... en er zijn inderdaad mensen (met name vrouwen) die je achter een kinderwagen met vers kind zien lopen en je toch vragen of je bijna uitgerekend bent.
- Wij hebben er een huisgenoot bij gekregen, de hele familie heeft een kindje gekregen en de familierollen moesten opnieuw gedefinieerd worden. Ouders zijn veranderd in grootouders, broer en zussen in oom en tantes. Tjarko en ik zijn beiden niet meer de jongsten van de familie. Er groeit een nieuw takje aan de stamboom en dat verdient (en krijgt) alle aandacht.
Ik heb al deze dingen opgeschreven toen Tye vers van de pers was en weet nu waarom je er nooit iemand over hoort praten. Ik zou het een jaar geleden nooit geloofd hebben, maar echt, de zaken die ik hierboven beschrijf zijn stilletjes naar een uithoek van mijn brein verhuisd, ik ben ze simpelweg vergeten. Dit berichtje staat al maanden te wachten tot ik het een keer plaats. Eerder plaatsen was voor mij geen optie, ik wilde dat mensen uit mijn omgeving zich zorgen zouden gaan maken. Na ruim een jaar ben ik klaar om, met tevredenheid, terug te kijken. Een kind krijgen is fantastisch, mooier en stukken intenser dan wij ons voor konden stellen. Ondanks de vermoeidheid die bij tijd en wijlen opsteekt voelen we ons prima, we zijn blije en trotse ouders, maar Tjarko en ik willen gevraagd en ongevraagd een realistische kijk op het ouderschap geven...
Koter-carnaval
Tye probeerde de discolichten onder de dansvloer te vangen, hoempa is cool, serpetine is raar. Tye heeft zich prima vermaakt...en moeders ook! Mijn mannen avond
Op deze zaterdagavond was ik samen met Tye de klos om thuis te blijven omdat mama carnaval ging vieren in Oeteldonk. Al snel had tyegertje al een spelletje gevonden om te spelen en daar heb je voor nodig een speelkist en een bank. Je kan dan namelijk rondjes lopen en ondertussen klimmen en klauteren.. zo'n stuk of 12 keer achter elkaar, daarna was het onder de tafel door kruipen en nu is het een flesje karnemelk achterover gooien en straks naar bedje toe. Kijk naar de kunsten van onze kleine bergbeklimmer
Hoera, ik ben een jongen!
Na alle nachtelijke onrust van de laatste tijd hebben we weer een nieuw evenwicht gevonden. En nieuw ritme, waarin wij de avonden weer voor onszelf hebben. Alle nieuwe kunstjes eisen hun tol, Tye valt tegenwoordig om half 7 al bijna om van de slaap.
Het was even wennen om Tye niet meer aan te horen komen, het stommelde geluid heeft plaats gemaakt voor bijna geruisloze stapjes. Plotseling staat Tye achter me en hangt dan aan mijn been. Kinderen van tegenwoordig hebben het maar lastig, geen jurk meer om zich onder te verschuilen, maar een paar broekspijpen die nauwelijks bescherming bieden. Tye slaat zich er aardig doorheen, hij moet soms even ontdooien, maar begint dan aan zijn ‘kieke-boe-spelletje' met zijn toeschouwers. Om vervolgens je hand vast te pakken en samen verder te lopen.
Het gaat allemaal zoals de boeken al voorspelden. De tijd waarin Tye verbanden en patronen kan zien is aangebroken. Hij heeft dondersgoed in de gaten in welke kast de lekkere dingen liggen. We treffen hem dan ook regelmatig met een wijzend vingertje aan, hij weet precies wat hij wil en blijft staan tot hij een antwoord krijgt. Soms krijgt hij zijn zin, soms een afwijzing. Dan komen er tranen, maar het verdriet duurt nooit lang, hij laat zich goed afleiden.
Luiers verschonen heeft ook een nieuwe dimensie gekregen. Tye heeft ontdekt dat hij een jongetje is. Zodra de luier uitgaat checkt hij met beide handen of alles nog op zijn plekkie zit. Een blote papa is ook een gewild studieobject, die heeft dezelfde dingen (en dan heb ik het niet over zijn mooie grote ogen). Van mama's lijf snapt Tye nog niet veel, daar hangt niks aan, dus snel door naar het volgende item wat wel zijn aandacht verdient. Wij hebben afgesproken dat we zo normaal mogelijk met zijn ontdekking omgaan, een piemel is iets wat je hebt, of niet, en daar mag je dan ook kennis mee maken. Niks om je voor te schamen.
Tye wordt steeds meer een eigen persoontje en wij genieten daar iedere dag met volle teugen van.