ditadresje.com
Knap staaltje huisvlijt...
Vandaag goed bezig geweest, al zeg ik het zelf. Al enige tijd liep ik met redelijk concrete gedachten rond, ik wilde iets op de muren van de babykamer schilderen. Geen behang of hysterische taferelen, gewoon iets leuks, lekker simpel.
Welnu, vandaag was het zo ver. Plaatjes geselecteerd, beamert geinstalleerd en tekenen maar.
Khad er even een hard hoofd in tijdens het schilderen, maar ongelofelijk hoe die vormeloze vlekken van een afstandje toch echt op elfjes zijn gaan lijken.
Zie hier een plaatje van het resultaat... Binnenkort ook IRL te bewonderen :-)
Steun trekken
Sinds afgelopen donderdag ben ik met zwangerschapsverlof. of althans thuis. Ik begin met een paar vakantiedagen en a.s. woensdag gaat het officiele verlof in. Woensdag is het volgens de berekeningen precies 1 jaar en 4 weken voor de 1e verjaardag van onze Mini. (Je ziet wel, ik weet nu al niet hoe ik mijn tijd moet vullen...)
Afgelopen woensdagavond mijn wekker onklaar gemaakt. Gezien Tjarko's reactie kennelijk iets te demonstratief... En daar zat ik dan donderdagochtend om iets over 6-en, op het randje van ons bed. Klaarwakker... Leuk!
Mijn nachtritme is al enige tijd redelijk verstoord door alle toiletbezoeken en de in het gebruik toch niet zo heel praktische nieuwe vorm van mijn buik. Dus maar opgestaan om beneden op de bank een bakje thee en slechte ochtend-tv te consumeren. Alles tbv de nachtrust van de vader in spe, die heb ik eenzijdig tijdelijk heilig verklaard. Zou niet fijn zijn als hij tegen de tijd dat we echt in actie moet komen volledig uitgeput is door mijn woelige, korte nachten.
Donderdag dus een lege agenda en bewust geen plannen. Cold turkey!
De ochtend was traag, nog even terug in bed gekropen. De middag gevuld met het bereiden van een ambachtelijk maaltijd, hutspot met hachee en vers gemaakte appelmoes. Ik wist niet dat ik het in me had, maar je moet iets als je niets te doen hebt... En toen was het alweer avond...
Dag 1 zit erop; niet eens ingelogd op mijn werkaccount, geen mails meer gestuurd met dingen die ik misschien vergeten ben over te dragen, thuis ook niet teveel gedaan...Ik begin er langzaam vertrouwen in te krijgen dat ik hier wel aan kan wennen...
Wordt waarschijnlijk wel vervolgd (...,want tijd zat...)
De zwangerschapscursus
De afgelopen weken zijn we alweer tweemaal naar de zwangerschapscursus geweest en ik weet nog niet wat ik er precies van moet denken. Toen Geertje vroeg of ze alleen moest gaan of dat we samen naar de partner versie van de cursus gingen, had ik gelijk aangegeven dat ik wel mee wou. Tot nu toe is het zeker nuttig en is het ook leuk om in een zaal te zitten met allemaal stellen die (in ons geval) allemaal hun eerste kindje krijgen, wat er verder gaat gebeuren zien we vanzelf wel.De reden waarom ik dit berichtje schrijf is dat ik bijzonder veel moeite heb met de huidige mevrouw die de cursus geeft... je kent het type wel... zo iemand die ontzettend jeukt door de manier van praten en bewegen. Waarom is het nu zo dat een hoop van die mensen die met baby's en alles eromheen werken vaak van die pluizige (beetje wereldvreemde) figuren zijn?? Is dat omdat ze zelf nog kind zijn of wat...??
Afgelopen donderdag hadden we ook een kennismakingsgesprek met de kraamzorg en 1 van de zaken die we erg duidelijk hebben gemaakt is dat we dus absoluut niet zo'n figuurtje straks een week in huis willen hebben. De mevrouw die het gesprek afnam had snel in de gaten dat we over dit punt erg serieus waren :-) G en ik weten gewoon dat als er zo'n persoon langer dan een paar uur in onze omgeving is dat dat niet gaat werken (netjes omschreven) Maar goed.. morgenavond weer cursus en ik hoop dat er iemand anders is want die we nu hebben neem ik niet zo serieus en dat zou wel moeten.