ditadresje.com
We waren hem even kwijt...
Kijk, wij wisten het al langer... maar nu mag iedereen het weten!
SUPER TYE on the rescue!!
(Oftewel, carnaval staat voor de deur en Tye is er klaar voor)
10 weken
Het is weer donderdag! Tye is vandaag al (of pas) 10 weken oud.
Ik zat net even de 2-wekelijkse foto's te bekijken en mijn vermoeden werd behoorlijk bevestigd. Hij groeit als een tierelier! (...en gelukkig maar)
Knijn is niet meer de reus die het eens was. Het kussen in de rug wordt ook steeds kleiner.Hier kun je de complete serie 2-wekelijkse "Knijn-foto's" zien.
Eindelijk zoals wij hem veel mogen zien
We hebben het eindelijk voor elkaar gekregen hoe wij onze kleine Tye de laatste tijd veel mogen bewonderen. Grote vrolijke ogen en een glimlach op zijn gezicht. Heerlijk toch!!Knijn-tijd
Het was afgelopen donderdag weer tijd voor een foto sessie met Knijn.
De foto links is 2 weken eerder gemaakt, Tye was toen 6 weken oud.
Het lekkere kleurtje dat Tye op de linker foto heeft, heeft hij nog steeds.
Laten we het erop houden dat wit niet helemaal zijn kleur is ;-)De bedtijd van Tye schuift langzaam aan een beetje naar voren. Dwz dat onze avonden langer worden. Tijdens de slapeloze (voor-)nachten tijdens mijn zwangerschapsverlof keek ik vaak naar Pokerstars. Languit op de bank "meepokeren" is natuurlijk al heerlijk amusement, maar het is natuurlijk nog veel leuker om het zelf te doen... en et goede nieuws is dat we daar nu weer tijd voor hebben! Als jullie me (na 20.00u) zoeken; ik hang de Pokerstar uit, lekker gratis pokeren in de online pokerroom.
27-12-2007 11-01-2008
Ole!
8,5 week zegt u? Dan doet hij het best goed ja!
:-)
Prik!
Tye heeft vanmiddag zijn eerste inentingen gehad, na de geboorte en de hielenprik alweer een trauma erbij.
Ik had hem goed voorbereid op de prikken die hij zou krijgen, heb hem vanmorgen al verteld dat hij vanmiddag niet blij zou zijn... Maar alle voorbeidingen ten spijt, hij schrok behoorlijk toen hij vanmiddag een naald in zijn rechter bovenbeentje kreeg. Het lieve rose gezichtje verkleurde in recordtijd naar rood en werd daarna lichtelijk paars. De mooie grote ogen werden nog 2x zo groot en er werd een nieuw record gevestigd qua decibellen. ...Allemaal voor het goede doel...maakte ik mezelf wijs en dat was dan ook wat ik tegen Tye zei in een poging om hem tot rust te brengen. Nauwelijks bekomen van de eerste schok volgde de 2e naald, nu in het linker been. Toen een (zo mogelijk) nog heftigere reactie. Ik heb Tye niet eerder zo benepen zien kijken. Arm mannetje! Eenmaal uit de ijzeren greep van de verpleegkundige ontsnapt heb ik zijn beentjes gemasseerd, maar wat Tye betrof was de liefde duidelijk even bekoeld. Ik zou erbijna een schuldgevoel van krijgen. Gelukkig deed een slaapje wonderen. Er kon vanavond zelfs weer een bescheiden lachje vanaf. Tye heeft vanavond een lekkere panadol gekregen en ligt nu een beetje rozig in zijn wiegje. Helemaal lekker lijkt hij zich nog niet te voelen, maar ik denk dat hij er wel overheen komt...ooit...Een moeilijke avond
Gisteren kwam ik lekker vroeg thuis rond een uurtje of 6 om met Tye te gaan knuffelen. Heel de dag was die enorm lief geweest en hij was net klaar met zijn "eten", toen hij begon met huilen... voor ons was dit eigenlijk nieuw aangezien die altijd even lekker gaat brabbelen na het eten en zijn ogen uitkijkt naar alles om zich heen. Gisteravond dus niet.. huilen huilen en nog eens huilen. Onze kleine man was niet te troosten. Uiteindelijk hebben we hem in badje gedaan, temperatuur meten (niks aan de hand) en hem geholpen met dikke scheten (dat kan die erg goed) en boeren laten (hielp iets) niks van dit alles hielp echt en er zat voor Geertje dus niks anders op, dan hem telkens borstvoeding te geven aangezien die bleef zuigen en aangaf dat die bij mama wou zijn. We gingen al rekening houden met een onrustige nacht :-(
Echter om 12 uur ging hij (terwijl hij sliep) naar zijn bedje toe en tot vanochtend half negen heeft die heerlijk geslapen!! Nu zijn we het al gewend dat die lekker doorslaapt maar dat die heel de avond aan het huilen was, is echt nieuw. We weten nu eigenlijk nog niet wat er aan de hand is/was maar dat hij dan toch lekker slaapt is wel echt een zegen. En laten we eerlijk zijn.. als hij je smorgens weer aankijkt zoals hier op de foto dan kan je toch niet boos worden op hem :-)
Een beetje kijken, brabbelen en als het kan een lachje
