Kopenhagen dag 2
Zo, dat was een nacht! Tye is gisteren enigszins uit zijn ritme geraakt, da's niet zo raar en daar hadden we ook wel rekening mee gehouden. Maar wij zijn heeeeel weinig gewend wat betreft gebroken nachten. Vannacht was er een, Tye meldde zich rond 12.00u, 2.00u en daarna om 6.00u weer. En op momenten dat hij van zich liet horen was zijn humeur niet opperbest. Vanmorgen lekker gedouched en in het hotel restaurant gaan ontbijten. Tye heeft lekker zitten smullen en als bonus schoven we nog even een paar boterhammetjes voor hem in de tas. Na het ontbijt hebben we Tye nog even te rusten gelegd en daarna was hij weer een vrolijk mannetje.
Tijd om op pad te gaan dus. Gids Jan had het plan opgevat om een wandeling van zo' n 3 uur te gaan maken. Wij dachten van niet... Uiteindelijk zorgde Jan dat het een stedentrip werd als nooit te voren. Met behulp van een toeristenkaart (hoe logisch!?) loodste hij ons door een aantal prachtige (achter-)buurten van Kopenhagen. We zijn uiteindelijk nog een aardig eind in de buurt van die 3 uur gekomen...
Tye viel zo nu en dan in slaap, die werd namelijk ontzettend moe van het zingen. De trottoirs bestaan voor een groot deel uit kinderkopjes, Tye zat dus lekker te wiebelen in zijn wandelwagen. Steeds als we over zo'n bobbelig stuk wandelden maakte hij, met een bloedserieus gezicht, een monotoom geluid. Door de trilling van het karretje gaat dan ook zijn stem trillen en da's blijkbaar erg leuk tijdverdrijf.
Vanavond hebben we de planning aangepast op Tye, rond 18.00u zaten we heerlijk te eten in een restaurant hier vlakbij. De laatste energie werd opgespatterd in het bad en nu is het kaarsje alweer uit. Tye ligt heerlijk te slapen......en er staan weer wat nieuwe foto's op flickr...
Tye in Kopenhagen!
Tjarko, Michiel, Jurgen en Jan zijn afgelopen woensdag naar Kopenhagen gegaan om Reboot (=een conventie) bij te wonen.
Vanmorgen zijn Tye en ik ook naar Kopenhagen gegaan. Tye voelde op zijn klompjes aan dat er iets te gebeuren stond en zorgde ervoor dat ik me niet kon verslapen. Hij werd keurig netjes, 10 minuten voor mijn wekker, wakker. En zo waren we om 6.00 uur vanmorgen al in touw om, gewassen en met volle maag, iets voor 7-en in de auto te stappen.Alles zat mee, geen file te vinden. Ik heb nog even overwogen om een biksembezoek aan tante Esther of Nicoline te doen, want een bakje koffie was er wel in gegaan. Maar heb toch gekozen voor de kortste route, recht naar Schiphol. Een goed uur na vertrek stonden we op de parkeerplaats, tijd genoeg om rustig aan te doen.Dus geen stress toen ik de bagagedrop niet 1-2-3 kon vinden en zelfs tijd over om de douane te vervelen met mijn vroege-morgen-humor ('Mevrouw, waar is uw kindervoeding?' Waarop ik, naar beneden kijkend, antwoordde 'die mag u niet zien...' LOL) Ondanks al dit nodeloos tijdverdrijf arriveerden Tye en ik keurig netjes, ruim op tijd bij de gate.
Tye's buggy mocht gelukkig helemaal mee naar de gate. Daar was het eerste ' niet-zo-handig' moment, want een tas handbagage + een baby die nog net niet goed genoeg kan zitten + een buggy die je zelf in moet klappen = net iets meer dan 2 handen vol. Tye en handbagage dus maar even uitgeleend aan de aardige dame waarmee ik net een uur had zitten praten, kar ingeklapt en fluitend het vliegtuig in. Tye had het druk tijdens de gang naar onze stoel, we moesten zowat achteraan zijn, dus hij moest echt tegen heeeeeel veel mensen lachen.
Een grote man die schuin achter ons zat kon er de humor niet van inzien, je zag hem balen toen ik dichterbij kwam met 'zo'n baby'. (Wat die man toen nog niet wist is dat hij direct na de landing volledig ingepakt zou worden door de charmes van deze kleine reiziger.)
Tye vond het allemaal prima in het vliegtuig. Hij kreeg een SAS-beertje en mocht lekker op schoot zitten. Hij at nog een paar stukjes brood en met zijn mond nog halfvol, stegen we op; Tye naar dromenland, het vliegtuig naar Kopenhagen.
Na een slaapje van een half uur was Tye weer van de partij. Samen uit het raam kijken, samen mensen kijken en even door het vliegtuig vliegen. We hebben ons goed vermaakt.
Het enige minpuntje van vandaag had te maken met het afhalen van de buggy. Ik weet weer precies waarom wij normaal alleen met handbagage reizen. Tye moest het laatste stuk naar de bagageruimte gedragen worden, want hij is nog te klein om in zo'n vliegveldkarretje te stallen. Dus ik was al blij toen mijn koffer, toch nog redelijk rap, op bagageband nummer 3 verscheen. Daarna begon het grote wachten, ik stond in een rijtje ouders wiens armen allemaal langer en langer werden (dramatisch!). Personeel, nergens te bekennen. Na zo'n 3 kwartier zag ik ergens een karretje staan waar ik Tye en mijn koffer en mijn handbagage wel in kwijt kon. En toen...moest ik ontzettend plassen. Maar nog niet erg genoeg om met open deur te gaan, want natuurlijk paste het karretje paste niet in het hokje. Grrrrr.
Enigszins geergerd ging ik dus maar weer terug in het rijtje wandelwagenloze ouders staan staren naar een inmiddels vrijwel lege bagageband.
Knap waardeloos! Na een klein uurtje wachten kwam er iemand in werkkleding voorbij, die heb ik dus meteen maar (figuurlijk) aangeschoten. Wat bleek? De wandelwagens werden op band 9 afgeleverd....PV3D...LOGISCH!Genoeg daarover. Heel kort daarna konden we Tjarko, de papa van Tye en man van mijn dromen, eindelijk verblijden met onze komst. Tjarko heeft een klein blaartje op zijn wijsvinger, hij heeft zo'n 1,5 uur met zijn vinger op de knipknop van de camera standby gestaan bij de uitgang.... Haha, gedeelde smart...
Het hotel maakt alles goed, we hebben een schitterende kamer. Tye heeft het bed direct na aankomst even uitgeprobeerd. Ik heb hem niet horen klagen, dus vermoedelijk zit dat ook wel goed.
Na een flinke plensbui zijn we toch nog even naar de laatste lezingen van Reboot, in de Kedelhallen gegaan. De andere heren hadden we, thanx to Jan, snel gevonden. Ik was nog behoorlijk moe van het sjouwen, maar een paar stoten koffie en een paar stukken blueberry pie later was alles weer helemaal goed. Het zonnetje ging zelfs nog even schijnen, Michiel werd uitgezwaaid en Reboot werd (door ons) buiten op het gras afgesloten.
Morgen weer een dag, Tye ligt al te slapen en ook ik duik er vroeg in vanavond. Jurgen heeft beloofd dat hij zijn grote kleine vriend morgen de hele dag gaat duwen, dus Tjarko en ik maken ons op voor een relaxed dagje.Meer foto's op flickr (rechts hiernaast)
Al een hele vent...
Vandaag is het al 32 weken geleden dat Tye het levenslicht zag...
Spaghetti eten voor beginners
Tye eet sinds een paar weken vast voedsel. Hij eet het liefste zelf. Dat lukt hem prima, maar geeft wel eens wat troep. Tye vindt ons eten vaak veel interessanter dan zijn eigen bordje. Reden genoeg om eens een baby-vriendelijke variant van onze maaltijd te maken.
Blablabla
"Jaha, dan zal hij binnenkort ook wel echte klanken gaan maken ..."
Tye's antwoord: "wawawawawa!" (Gedachtenlezen kan hij dus ook al)
En dat was zo ongeveer het enige stukje zinnige dialoog tijdens ons bezoek aan het consultatiebureau vanmiddag.
"Bij de loodgieter thuis lekt de kraan"
We krijgen commentaar dat we geen foto's meer online zetten... Dat doen we natuurlijk wel. Er moet alleen nog even een kleine aanpassing gemaakt worden, zodat de meest recente foto's hier rechts ingeladen worden.
For the time being; hier kun je de meest recente foto's zien.
Onze eigen KNVBaby
...Echt, hij wilde het zelf...
Niet te houden die jongen van ons ;-)
Vans voor fans, zoals Tye... uh.. papa!
Gister waren we met Erik en Kirsten gezellig een dagje in Breda aan het winkelen, wat overigens een leuke stad is... dat was ik weer even vergeten. We hebben meteen de buggy getest aangezien Tye over 2 weken voor het eerst gaat vliegen naar Kopenhagen en we daar alleen de buggy meenemen om rond te lopen. De buggy was een succes!!We gingen met zijn vijven op zoek naar vaderdag kado's die we uiteindelijk weinig origineel hadden gevonden... maar goed.. het gaat om de gedachte.. toch?? Wel zagen G en ik in de winkel naast de minder originele vaderdagkado's (Gall & Gall) erg leuke schoentjes voor Tye.. namelijk Vans of the wall maatje 3. De keuze om deze voor hem aan te schaffen was snel gemaakt en zie hier op de foto's het resultaat :-) Wat een ontzettend stoere vent is het toch.. en dat met 7 maanden.
Oh.. en Tye heeft ook al zijn eigen paspoort... met als lengte 0.70m, te grappig gewoon!!
