Zandbak sjoelen
Als ik het mij goed herinner hebben wij ooit gezworen dat ons huis/ onze tuin geen speelpaleis wordt. Wij zijn weer een klein stukje verder door onze hoeven gezakt; en kunnen met gepaste trots verkondigen dat ons speelpaleis nu ook over een zandbak beschikt.
Tye is sinds kort eigenaar van zo'n blauw, plastic, schelpgevaarte. Superhandig, want multi-functioneel. Katten maken bijvoorbeeld geen schijn van kans, oester gesloten is kans verkeken. Daarnaast is het topdeel van de schelp prima bruikbaar als zwembad. Het zal niemand verbazen dat er de afgelopen weken meerdere tropische momenten waren waarop ik jaloers was op die spetterende Tye.
Het is best wel fascinerend om te zien wat zo'n klein mannetje allemaal meemaakt in en rond zijn zwem- cq zandbak.
Tye ontdekte laatst het gevulde zwembad iets eerder dan gepland. Het zwemwater stond nog op te warmen in de zon. Tye kwam me halen en bracht me naar zijn regenlaarzen. Die moesten aan...
Enkele dagen later stond de schelp in zandbak-stand. Tye pakte de bovenste schelp en schoof deze naar een plekje in de zon. Toen moest de onderste schelp (met 50 kg zand erin) eraan geloven. Duwen, trekken, niets hielp... Na een korte overpijnzing ging Tye door de knieen, hij had het probleem gevonden. Er lag een hulstblaadje voor de zandbak...
Dan nog een gevalletje ‘typisch'. Tye gaat namelijk niet ín de zandbak. Spelen met zand oké, maar eigenlijk alleen met een schep/ emmer. Want zand aan het blote vel is niet wenselijk. Regelmatig zien wij Tye tijdens het spelen zijn handen afvegen. Ieder korreltje wordt zorgvuldig afgeklopt of weggeveegd. Eng herkenbaar, want zowel Tjarko als ik hebben een hekel aan los zand. Maaruh, mocht je ons zoeken: Wij zitten, voor het goede doel, met grote regelmaat taartjes te bakken in de zandbak.
Ja, ja... serious business dat ouderschap.
Wat krijgt Tye nou??
Het bewijs ligt er, wij beginnen aan het idee te wennen. Wij zijn blij dat we kunnen vertellen dat Tye - als alles goed gaat - ergens in maart 2010 een broertje of zusje krijgt.
