ditadresje.com
Zwaailicht
Gisteren op de fiets met Tye naar kantoor. Papa moest overwerken, dus net voor bedtijd gingen we papa eten brengen. Op de heenweg begon Tye ploseling enthousiast te wijzen en te roepen -tatutatu- Mijn vragen of hij een brandweerauto, een ziekenauto of politiewagen had gezien werden allen met ‘nee' beantwoord.
Even later, op de terugweg, begon Tye wederom enthousiast -tatutatu- te roepen. Dit keer zag ik wel waar hij naar wees. Een kleine pick-up met een zwaailicht. Toen ik ernaar wees en vroeg of hij de auto met het zwaailicht bedoelde zei Tye geen ja of nee, hij begon te zwaaien en hield dat vol tot we thuis waren...
Zoals al voorspeld werd door menig ouder, het praten is begonnen. Iedere dag een paar woorden meer. En Tye heeft er lol in. Vanavond tijdens het omkleden oefende papa met Tye en even later lukte het zelfs om, ‘ik ben Tye' na te zeggen. Het was nog enigzins krakkemikkig, maar daardoor niet minder stoer! Het komt helemaal goed met die jongen van ons :-)
