Dansen, dansen!
O, wat zal ik schrijven... Er gebeurt zoveel...
Ik zou kunnen schrijven over de opkomende hoektanden die Tye, en ons, menige uren uit bed hebben gehouden. Maar ach...dat was vorige week. Dat zijn we alweer (bijna) vergeten. (Verdringen is een populair en effectief copingmechanisme van "jonge ouders", toch??)Ik zou ook een trots berichtje kunnen schrijven over de eerste losse stapjes, maar dat bewaar ik even voor het moment dat er meer dan 4 losse stapjes gezet worden... "Want dan begint het pas echt!" aldus ervaren ouders... Ik kan niet wachten en ben bovenal erg benieuwd wát er dan écht gaat beginnen.
Maar deze keer schrijf ik over dansen. Tye begint op zijn beentjes te wippen zodra hij iets hoort wat eventueel ook maar in de buurt van muziek komt. Het zou kunnen dat dat dansen iets is wat alle kinderen doen, maar ik vind het op dit moment wel echt karakteristiek voor Tye. Zo nu en dan tref ik Tye en Tjarko samen in de huiskamer aan terwijl ze samen naar muziek luisteren. Tjarko draait zijn favoriete plaatjes, Tye wipt op de maat mee of slaat met zijn handjes op de verwarming om de muzikale compositie nog wat extra swing te geven.
De sambaballen draaien overuren, als wij er niet mee lopen te schudden heeft Tye ze te pakken. Verder zijn alle loszittende, harde voorwerpen geschikt om "muziek" mee te maken, of om er simpelweg mee op de verwarming te rammen. Geluid is geluid en daar kun je dan weer op dansen. Het is zoooo simpel!Zo, nu snel naar bed, want het is zo weer morgen. En morgen moet ik weer fris zijn, want heeeel misschien mag ik dan het loopberichtje wel schrijven...

mompie
04 dec 2008 16:09wie weet ,we horen lezen of zien het binnenkort wat gaat het toch snel we genieten in ieder geval zoveel we kunnen van het manneke groetjes mompie
Tante Es
04 dec 2008 21:19Ja, heerlijk zoals Tye kan dansen. Hij kan echt moeilijk stil zitten. Misschien hebben we wel een toekomstige danser en muzikant in de familie. Zou leuk zijn. :-)