ditadresje.com
De zwangerschap tot nu toe
Nu mijn buik serieuze vormen aan begint te nemen, niemand die zich nog afvraagt of ik misschien zwaar getafeld heb en de echo's allemaal in orde blijken te zijn, is het tijd om eens stil te staan bij deze nieuwe telg. (Want ja, ik hield een slagje om de arm na eerdere ervaringen)
Hoe anders een tweede zwangerschap is, blijkt wel uit het feit dat we nog geen ‘officiele werktitel' voor de nieuwe baby hebben.
Sinds een paar weken zit er voelbaar leven in mijn buik. Aanvankelijk was het ongeveer 3 keer per dag een klein plopje, inmiddels wat meer, maar het blijft aan de tamme kant. Het was wel even wennen na de zwangerschap van Tye, want die meldde zich al eerder in de zwangerschap en was van het begin tot het einde 23 uur per dag rond aan het stuiteren. De echo heeft laten zien dat de placenta deze keer aan de voorzijde van mijn buik zit. Dat verklaart waarom ik nu alleen vloeiende bewegingen in mijn buik voel. Tye's bewegingen waren qua gevoel veel scherper. Dus dit is aan de ene kant een verademing, maar aan de andere kant ook wel een beetje een gemis. Ik moet soms echt tijd uit trekken om deze baby te zoeken en te voelen.
Tye vindt die dikker wordende buik prachtig. Hij komt regelmatig naar me toe om mijn buik te aaien; ‘Ik wil ook baby'. Een paar weken geleden, net na de douchescene had Tye helemaal door hoe het zit. Hij wees naar mama's dikke buik; ‘baby' vervolgens naar papa's buik; ‘baby' Uhm, nee Tye...papa heeft boterhammen in zijn buik.
De zwangerschap vliegt werkelijk voorbij, ik voel me goed en het gewone leven gaat door. Omdat we het de komende tijd druk hebben met werken, verbouwen en de voorbereidingen op het verhuizen, heb ik me toch maar weer opgegeven voor een zwangerschapscursus. Bewust even stil staan bij wat komen gaat is in deze hectische tijden geen overbodige luxe.
Ik zal de komende tijd proberen om ook wat over deze zwangerschap te vertellen, want ik weet inmiddels dat zelfs de meest intense belevenissen na een tijdje naar de achtergrond verdwijnen. En ook dit kindje gun ik een blijvende herinnering aan zijn/ haar prilste bestaan...
Tante Es
07 dec 2009 19:45Leuk stukje weer!
Ik vroeg me al af of dit nichtje/neefje van me een eigen website zou krijgen, maar ik begrijp dat er gewoon lief gedeeld gaat worden. Lijkt me ook een goede keuze. :-)