Een moeilijke avond
Gisteren kwam ik lekker vroeg thuis rond een uurtje of 6 om met Tye te gaan knuffelen. Heel de dag was die enorm lief geweest en hij was net klaar met zijn "eten", toen hij begon met huilen... voor ons was dit eigenlijk nieuw aangezien die altijd even lekker gaat brabbelen na het eten en zijn ogen uitkijkt naar alles om zich heen. Gisteravond dus niet.. huilen huilen en nog eens huilen. Onze kleine man was niet te troosten. Uiteindelijk hebben we hem in badje gedaan, temperatuur meten (niks aan de hand) en hem geholpen met dikke scheten (dat kan die erg goed) en boeren laten (hielp iets) niks van dit alles hielp echt en er zat voor Geertje dus niks anders op, dan hem telkens borstvoeding te geven aangezien die bleef zuigen en aangaf dat die bij mama wou zijn. We gingen al rekening houden met een onrustige nacht :-(
Echter om 12 uur ging hij (terwijl hij sliep) naar zijn bedje toe en tot vanochtend half negen heeft die heerlijk geslapen!! Nu zijn we het al gewend dat die lekker doorslaapt maar dat die heel de avond aan het huilen was, is echt nieuw. We weten nu eigenlijk nog niet wat er aan de hand is/was maar dat hij dan toch lekker slaapt is wel echt een zegen. En laten we eerlijk zijn.. als hij je smorgens weer aankijkt zoals hier op de foto dan kan je toch niet boos worden op hem :-)

Danny
16 jan 2008 17:13Haha, klinkt bekend!
dit komt wel eens voor dat ze helemaal niet te troosten zijn ...