ditadresje.com
Spaghetti eten voor beginners
Tye eet sinds een paar weken vast voedsel. Hij eet het liefste zelf. Dat lukt hem prima, maar geeft wel eens wat troep. Tye vindt ons eten vaak veel interessanter dan zijn eigen bordje. Reden genoeg om eens een baby-vriendelijke variant van onze maaltijd te maken.
Weekmenu: broccoli met aardappelpartjes...
Tye lijkt er echt lol in te hebben om met ons te eten. Verrassend hoeveel eten er, na amper 2 weken oefenen, al in zijn mond verdwijnt. Voor de kenners, scepticie en geinteresseerden; wij proberen de Rapley-methode. Tye eet dus zelf, wij bieden hem zachte stukjes groenten en fruit aan. Hij bepaalt zelf hoeveel hij eet.Of je ook worteltjestaart hebt
De tv staat steeds minder vaak aan in huis. We hebben wel wat beters te doen...
Dit filmpje is een paar dagen geleden gemaakt. Tye eet inmiddels zijn (zachtgekookte) worteltjes zonder hulp.
Bananen zijn blijkbaar voor gevorderden, ze glibberen zo. Tjarko of ik mogen daarom de banaan vasthouden terwijl Tye er stukjes vanaf bijt. Maar dan is een halve banaan ook zo vertrokken.
1-1
Dit is dus waarom er (afwasbare) baby combatkleding gemaakt wordt.
Meer strijdfoto's op flickr, zie rechts hiernaast...
Bananen smurrie
Tye heeft een week of 3 geleden besloten dat hij niet meer in de box wil liggen terwijl wij eten.
Die beslissing heeft een aantal veranderingen te weeg gebracht. Er verscheen een kinderstoel en de maaltijden worden tegenwoordig verticaal ipv horizontaal genuttigd. Tye heeft een heus oefenbestekje gekregen en lepelt zelfstandig volle lepels lucht naar binnen. Af en toe heeft hij geluk, dan ligt er zomaar wat water op zijn lepel. Meestal zijn dat de momenten waarop Tjarko of ik de lepel besturen. Tye lijkt inmiddels de link te hebben gelegd tussen eten en zijn knalrode babybestek. Hoe gemakkelijk is het om een kind blij te maken!?
Om het allemaal nog wat spannender (en natter) te maken geven we soms ook een slokje water uit een theeglas. Moeders heeft namelijk een boek gelezen en is sindsdien vast besloten om (in ieder geval een serieuze poging te doen om) Tye te leren drinken uit een glas ipv uit een tuitbeker. Tye ontvangt het glas meestal met open armen en helpt zelf mee om het naar zijn mond te brengen. Hij lijkt het leuk te vinden om met zijn nieuw verworven tandjes (het zijn er inmiddels 2) tegen het glas aan te tikken en het koude water in zijn mond te voelen. Soms worden er zowaar een paar echte slokken gedronken. Als hij het beu is wordt het redelijk snel een natte boel, wat er in loopt, loopt er net zo vlot weer uit. Maar zoals het boek voorspelde, hij verslikt zich niet en het gaat steeds beter.
Volgende week is Tye al een half jaar oud en dus mag er aan vast voedsel gedacht worden. Gisterenmiddag tijdens de lunch hebben Tjarko en ik Tye voor de eerste keer blootgesteld aan een heus stukje banaan. Humor (om te lachen) Tye heeft het stompje banaan bevoeld, naar zijn mond gebracht (zoals hij dat met alles doet), er vreemd naar gekeken en het vervolgens op vreselijke wijze mishandeld. Het stompje werd genadeloos gevierendeeld door een paar kleine vingertjes. De banaan liet zich niet kennen en reageerde daarop met een heuse gedaante verandering. Binnen no-time van een stevige, vaste banaan naar een slijmerig hoopje substantie. Tye stopte dat natuurlijk ook weer in zijn mond, maar wist het nog niet op waarde te schatten. Lang leve de zwaartekracht; je weet in ieder geval waar je het moet zoeken...
Vandaag nieuwe ronde! Tye vs. banaan; The battle continues...