ditadresje.com
Hij doet ’t niet
Tye heeft een manier gevonden om met zeer weinig woorden te overleven in een wereld vol met oversized, grote mensen spullen.Ja- of nee-knikken = één horizontale dan wel verticale knik met het hoofd.
Praten is een optie, maar aanwijzen heeft duidelijk de voorkeur. Als ‘ze' dan niet luisteren gooi je een ‘die' of in noodgevallen een ‘die-die-die' in de strijd. Voor zaken die net buiten gezichtsveld liggen grijp je de dichtst bijzijnde grote mensen vinger en deze trek je in de richting van ‘die'
Alles is tegenwoordig ‘papa' en dat is oké, want iedereen reageert erop.
Voor potjes of deuren die je niet openkrijgt sleep je een volwassene mee naar het voorwerp, balt je vuistjes, zet je tanden op elkaar en zegt ‘grrrrr'.Volgens de boekjes had Tye inmiddels wel wat aktiever met taal mogen zijn. Hoe minimaal Tye ook gebruik maakt van echte woorden; hij praat de hele dag door en soms ontglipt hem zomaar een woord als ‘helicopter' of ‘peperkoek'. Qua spraakontwikkeling is onze paniek dan ook marginaal.
Wij vermoeden dat meneer Tye zich gewoon erg graag laat bedienen en ach... geef hem eens ongelijk.
Angelique
09 sep 2009 12:40Gewoon slim bekeken van Tye......waarom zou je woorden verspillen als iedereen je zo ook begrijpt hahaha.
Alles goed met jullie?
Hoe ver zijn jullie nu?
Groetjes en een knuffel voor Tye van Riven.
Nicoline
09 sep 2009 22:23En als niks werkt, boos kijken, dan gaat er altijd wel iemand overstag :-)
Leuk stukje! Kussen uit Utrecht!