Tye heeft vanmiddag zijn eerste inentingen gehad, na de geboorte en de hielenprik alweer een trauma erbij.
Ik had hem goed voorbereid op de prikken die hij zou krijgen, heb hem vanmorgen al verteld dat hij vanmiddag niet blij zou zijn... Maar alle voorbeidingen ten spijt, hij schrok behoorlijk toen hij vanmiddag een naald in zijn rechter bovenbeentje kreeg. Het lieve rose gezichtje verkleurde in recordtijd naar rood en werd daarna lichtelijk paars. De mooie grote ogen werden nog 2x zo groot en er werd een nieuw record gevestigd qua decibellen. ...Allemaal voor het goede doel...maakte ik mezelf wijs en dat was dan ook wat ik tegen Tye zei in een poging om hem tot rust te brengen. Nauwelijks bekomen van de eerste schok volgde de 2e naald, nu in het linker been. Toen een (zo mogelijk) nog heftigere reactie. Ik heb Tye niet eerder zo benepen zien kijken. Arm mannetje! Eenmaal uit de ijzeren greep van de verpleegkundige ontsnapt heb ik zijn beentjes gemasseerd, maar wat Tye betrof was de liefde duidelijk even bekoeld. Ik zou erbijna een schuldgevoel van krijgen. Gelukkig deed een slaapje wonderen. Er kon vanavond zelfs weer een bescheiden lachje vanaf. Tye heeft vanavond een lekkere panadol gekregen en ligt nu een beetje rozig in zijn wiegje. Helemaal lekker lijkt hij zich nog niet te voelen, maar ik denk dat hij er wel overheen komt...ooit...
Tjarko
16 jan 2008 11:47We zullen er over een jaar of 15 achter komen denk ik. Of hij staat met een grote naald naar ons te wijzen of hij is het alweer vergeten :-)
Danny
16 jan 2008 17:15Je kunt 'm (als dat al mag) van te voren een zetpilletje geven, dan hebben ze er niet zo'n last van erna! en goed uitwrijven op de plek!
Geertje
16 jan 2008 17:38Tye heeft zijn wraak al genomen. Hij zat vanmiddag tot aan zijn nek onder de derrie...
Tjarko
16 jan 2008 17:39We hebben er inderdaad een halve zetpil ingeduwd en daarna ging het aardig goed :-)
Tante Es
16 jan 2008 18:07Ach, het zielige ventje! Ik hoop dat hij vandaag alweer wat opgeknapt is. Geef hem maar een dikke knuffel van me. :)