ditadresje.com
Steun trekken
Sinds afgelopen donderdag ben ik met zwangerschapsverlof. of althans thuis. Ik begin met een paar vakantiedagen en a.s. woensdag gaat het officiele verlof in. Woensdag is het volgens de berekeningen precies 1 jaar en 4 weken voor de 1e verjaardag van onze Mini. (Je ziet wel, ik weet nu al niet hoe ik mijn tijd moet vullen...)
Afgelopen woensdagavond mijn wekker onklaar gemaakt. Gezien Tjarko's reactie kennelijk iets te demonstratief... En daar zat ik dan donderdagochtend om iets over 6-en, op het randje van ons bed. Klaarwakker... Leuk!
Mijn nachtritme is al enige tijd redelijk verstoord door alle toiletbezoeken en de in het gebruik toch niet zo heel praktische nieuwe vorm van mijn buik. Dus maar opgestaan om beneden op de bank een bakje thee en slechte ochtend-tv te consumeren. Alles tbv de nachtrust van de vader in spe, die heb ik eenzijdig tijdelijk heilig verklaard. Zou niet fijn zijn als hij tegen de tijd dat we echt in actie moet komen volledig uitgeput is door mijn woelige, korte nachten.
Donderdag dus een lege agenda en bewust geen plannen. Cold turkey!
De ochtend was traag, nog even terug in bed gekropen. De middag gevuld met het bereiden van een ambachtelijk maaltijd, hutspot met hachee en vers gemaakte appelmoes. Ik wist niet dat ik het in me had, maar je moet iets als je niets te doen hebt... En toen was het alweer avond...
Dag 1 zit erop; niet eens ingelogd op mijn werkaccount, geen mails meer gestuurd met dingen die ik misschien vergeten ben over te dragen, thuis ook niet teveel gedaan...Ik begin er langzaam vertrouwen in te krijgen dat ik hier wel aan kan wennen...
Wordt waarschijnlijk wel vervolgd (...,want tijd zat...)
Nog geen reactie´s geplaatst. Jij kan de eerste zijn!